Nie da się wszystkiego kontrolować.

Można uczyć się akceptować to, co jest.
I rozpoznawać, to co nadal można wybrać.

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

Zadania wykonane. A napięcie zostaje.

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

🔹Ciało odpoczywa, a głowa nadal pracuje.

🔹Błąd uruchamia presję, kontrolę albo wewnętrzną krytykę.

🔹Potrzeby innych są zauważane szybciej niż własne.

🔹Po rozmowie myśli wracają do niej jeszcze wiele razy.

🔹Głód pojawia się nieoczekiwanie i często.

🔹Trudno powiedzieć, co właściwie się czuje. Jest tylko napięcie, pustka, zmęczenie albo chaos.

Niektóre reakcje powtarzają się tak długo, że zaczynają wyglądać jak jedyny możliwy sposób funkcjonowania.

Można je dostrzec bez krytykowania siebie.

To nie usuwa odpowiedzialności za własne działania i ich konsekwencje.

Pozwala natomiast zacząć dostrzegać co jest i co można zrobić dalej.

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

Akceptacja to nie apatia.

To aktywne dostrzeżenie i uznanie faktów.

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

Akceptacja oznacza uznanie tego, co już jest obecne: faktu, emocji, stanu wewnętrznego albo okoliczności.

Nie oznacza rezygnacji.

Nie oznacza aprobaty.

Nie oznacza zgody na krzywdę.

Akceptacja to dostrzeżenie rzeczywistości takiej, jaka jest.

To moment, w którym bazując na faktach, pojawia się możliwość wyboru.

ㅤㅤㅤㅤㅤ

doświadczenie

↓

zauważenie

↓

uznanie tego, co jest

↓

przestrzeń

↓

świadomy wybór

↓

działanie lub świadome niedziałanie zgodne z wartościami

↓

rozwijanie sprawczości

Sprawczość nie oznacza kontroli nad wszystkim, co wydarza się w życiu.

Oznacza rozwijanie wpływu na własną odpowiedź wobec rzeczywistości — w takim zakresie, w jakim ten wpływ rzeczywiście istnieje.

ㅤㅤㅤㅤ

Można uczyć się życia bez ciągłej walki ze sobą i innymi.

ㅤㅤㅤㅤ

Każdego dnia coś praktykujemy.

ㅤㅤㅤㅤ

Praktyką nie jest tylko medytacja czy specjalne ćwiczenie.

Każdego dnia powtarzamy sposoby reagowania na:

🔹 napięcie,

🔹 błąd,

🔹 krytykę,

🔹 strach,

🔹 konflikt,

🔹 poczucie winy czy

🔹 niepewność.

ㅤㅤㅤㅤㅤ

Te sposoby mogą być utrwalaniem walki ze sobą i światem.

ㅤㅤㅤㅤㅤ

Można też praktykować akceptację tego, co jest.

Wtedy pojawia się możliwość wyboru.

ㅤㅤㅤㅤ

Można czekać, aż świat się zmieni.

Wtedy można się nie doczekać.

ㅤㅤㅤ

A w międzyczasie praktykujemy jakieś sposoby reagowania:

ㅤㅤㅤ

🔹Gdy jesteśmy wyspani i zmęczeni.

🔹Gdy rozumiemy się bez słów i podczas nieprzyjemnej rozmowy.

🔹W chwili odprężenia i napięcia.

🔹Kiedy czujemy relaks i kiedy pojawia się wewnętrzne poczucie presji „muszę”.

🔹Kiedy czujemy się świetnie i kiedy czujemy się winni, że odpoczywamy.

🔹Kiedy wydaje nam się, że nic nie czujemy.

ㅤㅤㅤ

Pierwsze ćwiczenie może być proste. Nawet mechaniczne.

Można zatrzymać się i wziąć kila głębokich oddechów.

Można czuć nieprzyjemną emocję i nie działać impulsywnie.

ㅤㅤㅤㅤ

Tego można się uczyć

ㅤㅤㅤㅤ

Rozpoznawania własnych reakcji.

Akceptowania emocji bez konieczności natychmiastowego ich zmieniania.

Odróżniania tego, na co mamy wpływ, od tego, czego nie możemy kontrolować.

I wybierania działania bliższego temu, co naprawdę ważne.

Kurs na Świadomość jest przestrzenią do takiej praktyki.

Można poznawać ją we własnym tempie:

albo sprawdzić, jak wygląda wspólna praca:

ㅤㅤㅤㅤ

Ta przestrzeń ma określony zakres.

Kurs na Świadomość jest przestrzenią edukacyjną i rozwojową.

Nie jest psychoterapią, diagnozą psychologiczną ani psychiatryczną, leczeniem psychiatrycznym, terapią uzależnień ani pomocą w ostrym kryzysie psychicznym.

Jeżeli właśnie takiego rodzaju pomocy potrzeba, Kurs na Świadomość nie będzie wystarczającą formą wsparcia.

Jasność tej granicy pozwala spokojnie wybrać pomoc odpowiednią do aktualnej sytuacji.

ㅤㅤㅤㅤㅤ

Nie ma jednego właściwego następnego kroku.

Można zostać na chwilę z jednym pytaniem.

Można samodzielnie sprawdzić krótką praktykę.

Można przeczytać materiał albo umówić się na sesję indywidualną.

ㅤㅤㅤㅤㅤ

Czy czuję swoją sprawczość w obszarze...?

Czy obecne rezultaty w życiu naprawdę prowadzą mnie w kierunku, który wybieram?