Intencja — czym jest i jak świadomie wybierać nastawienie

ㅤ

Są sytuacje, w których dopiero po wszystkim przychodzi myśl:

ㅤ

„Przecież nie chciałam/em tak zareagować.”

ㅤ

Ktoś coś powiedział i odpowiedź pojawiła się szybciej niż chwila zastanowienia.

W pracy wydarzyło się coś nieprzewidzianego i przez dłuższy czas w głowie trwała katastrofa, zanim pojawiło się pytanie: co właściwie mogę teraz zrobić?

Ważna rozmowa była odkładana przez kilka dni, bo sama myśl o reakcji drugiej osoby wywoływała napięcie.

Albo ktoś skrytykował coś, co zrobiłam/em, i zanim zdążyłam/em sprawdzić, co sama o tym myślę, już pojawiła się potrzeba obrony.

W spokojnej chwili często wiemy, jak wybieramy funkcjonować.

Z szacunkiem.
Rozsądnie.
Odpowiedzialnie.
ㅤ

Czasem pojawia się presja. Złość. Albo strach. Odrzucenie. Albo wyzwanie, kiedy na razie nie widać rozwiązania.

I wtedy łatwo zgubić kierunek, który wcześniej wydawał się oczywisty.

ㅤ

Gdzie pojawia się możliwość wyboru?

Emocje przychodzą.

Złość może pojawić się automatycznie.

Strach również.

Może pojawić się napięcie, impuls, żeby zaatakować, potrzeba wycofania się albo myśl:

ㅤ

„Nie dam rady.”

ㅤ

Można utknąć w poczuciu, że nie dam rady, a sytuacja jest bez wyjścia i szukać potwierdzeń tego poczucia.

ㅤ

Można też wziąć odpowiedzialność:

Czyli dopuścić do siebie, że stało się to, co się stało.

Bo to już się stało.

Wybór, jaki mam, to co zrobię teraz? To, co zrobię teraz, ma wpływ na przyszłość. Bo konsekwencje mojego obecnego sposobu myślenia, mojego obecnego wyboru, i obecnego działania będą w przyszłości.

Zatem:

Co zrobię dalej?

Czy wycofam się wyłącznie dlatego, że się boję?

Czy zaatakuję?

Czy dam sobie chwilę?

Czy zrobię kolejny krok pomimo strachu?

Czy powiem jasno, że się nie zgadzam z szacunkiem do rozmówcy?

ㅤ

Co to jest intencja?

ㅤ

Intencja to zamiar. Sam zamiar może prowadzić w różne strony.

Mogę wejść w rozmowę z intencją działania z szacunkiem, rozsądkiem i życzliwością. Mogę też rozpocząć rozmowę z zamiarem odwetu, ataku, chęci udowodnienia swojej racji.

W tym artykule skupiam się na dostrzeganiu swojej intencji, sprawdzaniu w jakim kierunku prowadzi ten zauważony zamiar i świadomym wybieraniu intencji zgodnych z wartościami, które wybieramy realizować.

ㅤ

Intencja określa, po co i z jakim nastawieniem coś robię?

Intencja to zamiar.

Intencją może być działanie z szacunku lub z odwetu.

Nie zawsze od razu jesteśmy świadomi tego, jaki zamiar nami kieruje. Możemy go jednak zauważyć i sprawdzić, czy nadal wybieramy podążać za nim.

ㅤ

Pozytywna intencja to świadomie wybrany zamiar

i postawa zgodne z wartością,

które nadają kierunek działaniu.

ㅤ

Czyli:

Wartość wskazuje kierunek.
Intencja to zamiar działania. Może dotyczyć tego, PO CO coś robię i z jakim NASTAWIENIEM działam.

Działanie jest kolejnym krokiem.

ㅤ

Jeżeli ważny jest dla mnie szacunek, mogę przed rozmową zdecydować:

ㅤ

„Wybieram powiedzieć jasno, co jest dla mnie ważne.”

ㅤ

Szacunek jest wartością.

ㅤ

To, jak wybieram go urzeczywistnić w tej konkretnej sytuacji, jest intencją.

A potem potrzebne jest działanie: powiedzenie tego, co wybieram powiedzieć, postawienie granicy, odmowa albo zakończenie rozmowy.

ㅤ

Intencja a cel — to nie jest to samo

ㅤ

Cel odpowiada na pytanie:

ㅤ

„Co chcę osiągnąć?”

ㅤ

Intencja:

ㅤ

„Po co to robię?”

ㅤ

„Z jakim nastawieniem wybieram działać?”

ㅤ

Mogę mieć cel, żeby dojść z kimś do porozumienia.

Ale do porozumienia potrzebne są dwie osoby.

Nie mam pełnego wpływu na to, czy druga osoba również będzie chciała się porozumieć, czy będzie gotowa mnie wysłuchać ani jak zareaguje.

ㅤ

Jeśli moją intencją będzie dojście do porozumienia za wszelką cenę, mogę wtedy ustępować, rezygnować z własnych potrzeb albo przekraczać własne granice, wierząc, że dzięki temu uda się osiągnąć porozumienie.

Mogę więc zrezygnować z siebie, a mimo to nie osiągnąć celu.

Mogę natomiast wybrać intencję:

ㅤ

„Moją intencją jest rozmawiać z szacunkiem do siebie i drugiej osoby.”

ㅤ

To nie gwarantuje porozumienia.

Pozwala jednak działać zgodnie z tym, co jest dla mnie ważne — niezależnie od tego, jaki wybór podejmie druga osoba.

Intencja nie jest więc obietnicą rezultatu.

Nie służy do sterowania wydarzeniami ani innymi ludźmi.

Daje kierunek temu, co jest po mojej stronie.

ㅤ

Po co nadawać intencję?

ㅤ

W spokojnej chwili łatwo powiedzieć:

ㅤ

„Wybieram kierować się rozsądkiem.”

„Szacunek jest dla mnie ważny.”

„Wybieram być odpowiedzialna/y.”

ㅤ

Wyzwanie pojawia się wtedy, kiedy pojawia się presja.

ㅤ

Ktoś mówi coś, a ja czuję złość.

ㅤ

W pracy wydarza się coś nieprzewidzianego.

ㅤ

W takich momentach nie ma przestrzeni na długie rozważania o wartościach.

ㅤ

Dlatego intencję można wybrać wcześniej.

Nie po to, żeby przewidzieć wszystko, co się wydarzy.

Po to, żeby mieć do czego wrócić, kiedy łatwo zgubić kierunek.

ㅤ

Jedno krótkie pytanie może wtedy wystarczyć:

ㅤ

„Co mną teraz kieruje?”

A potem:

„Jak wybieram zachować się dalej?”

ㅤ

Jak tworzyć pozytywną intencję?

ㅤ

Można potraktować tworzenie intencji jako kilka prostych kroków.

ㅤ

1. Zatrzymać się przy konkretnej sytuacji

ㅤ

Co właśnie się dzieje?

Przed czym stoję?

Może to być rozmowa, zadanie, decyzja, spotkanie albo zwyczajny dzień.

Nie trzeba od razu wszystkiego analizować.

Wystarczy na chwilę przestać działać z rozpędu.

ㅤ

Jakie mam automatyczne nastawienie w tym temacie?

ㅤ

❤️ Podstawą jest całkowita szczerość wobec siebie. ❤️

ㅤ

Czy czuję opór wobec tego?

Czy chcę udowodnić swoją rację?

Czy chcę odwetu?

Czy boję się?

ㅤ

Samo zauważenie tego nastawienia nie sprawi, że ono zniknie.

Jednak uświadomienie sobie swojego zamiaru daje możliwość sprawdzenia, czy wybieram pozwolić, żeby ten zamiar kierował moim kolejnym działaniem.

Mogę wtedy świadomie sprawdzić, jaką wartość wybieram reprezentować swoim działaniem w tej sytuacji.

ㅤ

2. Sprawdzić swoje kluczowe wartości

ㅤ

Nie chodzi o to, co „powinno” być ważne.

ㅤ

Pytanie brzmi:

ㅤ

„Co wybieram reprezentować swoim działaniem w tej sytuacji?”

ㅤ

Może to być:

ㅤ

szacunek,

odpowiedzialność,

odwaga,

rozsądek.

ㅤ

3. Przełożyć wartość na nastawienie

ㅤ

Jeżeli wartością jest szacunek:

„Wybieram powiedzieć jasno, co jest dla mnie ważne, bez atakowania.”

ㅤ

Jeżeli odpowiedzialność:

„Wybieram zrobić to, co jest po mojej stronie.”

ㅤ

Jeżeli odwaga:

„Wybieram zrobić kolejny krok, nawet jeśli nadal się boję.”

ㅤ

Jeżeli rozsądek:

„Jakie jest rozsądne rozwiązanie?”

ㅤ

4. Wybór kolejnego kroku

ㅤ

Intencja bez działania pozostaje kierunkiem.

ㅤ

Dlatego następne pytanie brzmi:

ㅤ

„Jaki kolejny krok wybieram?”

ㅤ

Czasem będzie nim rozmowa.

Postawienie granicy.

Przyznanie się do błędu.

Poproszenie o pomoc.

Odejście na chwilę, by ochłonąć.

Albo świadoma decyzja, żeby na razie niczego nie robić.

ㅤ

Intencja na konkretną sytuację

ㅤ

Jednym z najprostszych zastosowań jest intencja przed wydarzeniem, o którym wiemy wcześniej.

ㅤ

Przed ważną rozmową:

ㅤ

"Jakie jest moje nastawienie"?

ㅤ

Przed spotkaniem:

ㅤ

„Co wybieram reprezentować swoim zachowaniem?”

ㅤ

Przed zadaniem:

ㅤ

„Po co to robię?”

ㅤ

Nie chodzi o przewidzenie przebiegu sytuacji czy kontrolowanie jej.

Chodzi o wcześniejsze przypomnienie sobie swojego zamiaru i działanie zgodnie z własnymi wartościami.

ㅤ

Warto dodać zdanie-klucz odzwierciedlające intencję,

które można wypowiedzieć w momencie zaskoczenia, np.

ㅤ

" Dziękuję. Przemyślę".

ㅤ

"Zastanowię się i dam znać."

ㅤ

Takie zdanie-klucz może być elementem intencji implementacyjnej. Pomaga przełożyć wcześniejszy zamiar na konkretne działanie w określonej sytuacji, np. gdy pojawią się silne emocje i pragnienie, by atakować drugą stronę.

ㅤ

Przykładowo, jeśli coś mnie zaskoczy i poczuję impuls, żeby odpowiedzieć natychmiast, wezmę oddech i powiem:

ㅤ

"Dziękuję. Przemyślę".

ㅤ

Jeśli zauważę, że podczas rozmowy złość jest bardzo silna, powiem:

ㅤ

"Potrzebuję czasu, by ochłonąć. Wrócę do tej rozmowy"

ㅤ

i wyjdę ochłonąć.

ㅤ

Intencja na dzień

Intencja może również dotyczyć całego dnia.

ㅤ

Nie wiemy, jakie emocje pojawią się za kilka godzin.

ㅤ

Można natomiast zdecydować:

ㅤ

„Kiedy pojawi się silny impuls, wybieram wziąć głęboki oddech zanim coś zrobię".

ㅤ

A potem dzień przebiega po swojemu.

Coś się opóźnia.

Ktoś ma inne zdanie.

Pojawia się napięcie.

I wtedy można wrócić do intencji:

ㅤ

"Wybieram wziąć głęboki oddech zanim coś zrobię".

ㅤ

Zapewne wiele razy zapomnimy o swojej intencji. To powszechne.

W takich chwilach odpuszczamy samokrytykę.

ㅤ

Doceniamy się natomiast za każdy raz,

kiedy uda nam się wziąć głęboki oddech zanim coś powiemy albo zrobimy. 🤍

ㅤ

Praktyka intencji bowiem to również praktyka życzliwego powracania do bycia świadomym. Tyle razy, ile trzeba.

ㅤ

Intencja na kolejny etap życia

ㅤ

Codzienność łatwo wypełnia całą uwagę.

ㅤ

Co zrobić?

Co załatwić?

Komu odpisać?

ㅤ

Czasem warto zatrzymać się również przy szerszym kierunku:

ㅤ

„Jaki kierunek wybieram na najbliższe lata?”

ㅤ

„Jakie wartości wybieram rzeczywiście wprowadzać w działanie?”

ㅤ

„Co wybieram reprezentować swoim sposobem życia?”

ㅤ

Nie wiemy, co dokładnie się wydarzy w przyszłości.

Nie mamy możliwości kontrolować jej, ani przewidzieć wszystkich scenariuszy.

ㅤ

Można natomiast zastanowić się, jak wybieram odpowiadać na to, co się wydarzy.

ㅤ

Kierunek również może się zmieniać.

Warto do niego wracać, sprawdzać go i korygować.

ㅤ

Intencja najbardziej przydaje się wtedy, kiedy łatwo ją zgubić

ㅤ

Można długo uważać, że najważniejszy jest szacunek.

A potem ktoś mówi coś naprawdę przykrego.

ㅤ

Można cenić odwagę.

A potem pojawia się sytuacja, w której naprawdę się boję.

ㅤ

Wtedy intencja przestaje być deklaracją.

ㅤ

Zaczyna być praktyką.

ㅤ

Co mną teraz kieruje?

Co jest dla mnie naprawdę ważne?

Jak wybieram zachować się teraz?

ㅤ

Nie chodzi o perfekcyjne reagowanie.

Czasem zauważymy swój automatyzm dopiero po fakcie.

Czasem w połowie rozmowy. Czasem po niej.

W każdym przypadku można wybrać kolejny krok.

ㅤ

Nie mam wpływu na wszystko, co się dzieje.
Mam wpływ na to, co zrobię dalej.

ㅤ

Impulsy przychodzą.

Mogę poczuć złość.

Mogę się poczuć zaatakowana.

Mogę chcieć uciec albo zaatakować.

ㅤ

Mogę zareagować automatycznie.

ㅤ

Mogę też zauważyć to, co pojawiło się.

I wybrać świadomie reakcję lub jej brak.

ㅤ

Powiedzieć coś albo niczego teraz nie mówić.

Wyjść ochłonąć.

Postawić granicę.

Wrócić do sprawy później.

ㅤ

Pozwolić sobie czuć emocję bez natychmiastowego działania.

Albo działać pomimo strachu.

ㅤ

To nie jest kontrola nad życiem.

To przestrzeń własnego wpływu.

ㅤ

Kiedy pojawia się strach

ㅤ

Strach potrafi zatrzymywać.

Czasem przez długi czas odkładamy rozmowę,

decyzję albo działanie i czekamy, aż przestaniemy się bać.

ㅤ

Jeśli będziemy czekać, aż strach zniknie, możemy czekać bardzo długo.

Nie trzeba się go pozbyć, żeby zrobić kolejny krok.

Można pozwolić mu być i mimo niego działać.

ㅤ

Można pozwolić sobie poczuć strach.

I na trzęsących nogach wybrać odważnie i rozsądnie kolejny krok.

ㅤ

Czasem kolejnym krokiem będzie przygotowanie się.

Zebranie informacji.

Poproszenie o pomoc.

Poczekanie.

A czasem:

„Boję się i robię krok.”

ㅤ

Kiedy ktoś wybiera inaczej

ㅤ

Ktoś może odmówić.

Skrytykować.

Nie zgodzić się.

ㅤ

Może wtedy pojawić się myśl:

„Widocznie jestem beznadziejna/y.”, "Nie warto".

ㅤ

Ale cudza decyzja i prawda o mnie nie są tym samym.

ㅤ

Ta osoba w tej sytuacji wybrała tak.

Jej wybór nie jest prawdą o mojej wartości.

ㅤ

Mogę odpowiadać za swoje motywy, decyzje, słowa i działania.

ㅤ

Nie mogę przejąć odpowiedzialności za wybory drugiego człowieka.

ㅤ

I właśnie tutaj intencja może pomagać wrócić do własnego obszaru wpływu:

ㅤ

„Co jest teraz po mojej stronie?”

ㅤ

Kiedy wartości przestają być tylko słowami

ㅤ

Jeżeli mówię:

„Szacunek jest dla mnie ważny”

— praktyczne pytanie brzmi:

„Jak wygląda szacunek w tej konkretnej rozmowie?”

ㅤ

Jeżeli ważna jest odwaga:

„Jaki krok wybieram zrobić pomimo strachu?”

ㅤ

Jeżeli odpowiedzialność:

„Co jest teraz po mojej stronie?”

ㅤ

Wtedy wartość przestaje być deklaracją.

Zaczyna być sposobem działania.

A intencja jest zamiarem działania. Może dotyczyć tego, PO CO coś robię i z jakim NASTAWIENIEM działam.

ㅤ

Kilka pytań, do których można wracać

ㅤ

Kiedy pojawia się konflikt, problem, strach albo sytuacja,

której rozwiązania na razie nie widać,

nie zawsze potrzeba odpowiedzi na wszystko.

ㅤ

Czasem można zacząć od jednego pytania:

ㅤ

Co mną teraz kieruje?

ㅤ

Potem:

ㅤ

Co jest dla mnie naprawdę ważne?

ㅤ

Co wybieram reprezentować swoim działaniem?

ㅤ

I na końcu:

ㅤ

Co jest teraz moim kolejnym rozsądnym krokiem?

ㅤ

Wartość to kierunek.

Intencja to zamiar działania. Może dotyczyć tego, PO CO coś robię i z jakim NASTAWIENIEM działam.

A życie daje mnóstwo okazji do praktyki.